Hoe onderscheid je een echte stijlverandering van een simpel catwalk-effect? Dit seizoen wijzen verschillende signalen in dezelfde richting: de herfst-winter catwalks tonen collecties die niet overeenkomen met de werkelijke temperaturen, de Europese regelgeving verandert de spelregels voor merken, en consumenten veranderen hun relatie met beschadigde kleding. Drie meetbare assen die de mode opnieuw tekenen, ver voorbij de simpele kleur- of snitkeuzes.
Klimaatverschil en modekalender: wat de modeshows niet meer tonen
De herfst-winter collecties volgen al tientallen jaren een vaststaand schema. Zware jassen en winterstukken komen al in september in de winkels, op een moment dat de temperaturen in de meeste grote Europese steden nog mild zijn.
Tijdens de laatste Fashion Week in Parijs meldde Reuters dat de hitte de winteroutfits die werden gepresenteerd, weinig geschikt maakte voor de werkelijke omstandigheden. Dit verschil tussen de catwalkkalender en het weer heeft directe gevolgen: de verkopen van winterkleding beginnen later, de overtollige voorraden nemen toe, en de kortingen komen eerder in het seizoen.
Voor de merken is het risico dubbel. Aan de ene kant worden zware stukken aangeboden die nog niemand draagt. Aan de andere kant wordt het verkoopvenster voor volle prijs gemist. Verschillende huizen passen hun leveringen al aan door de komst van de warmste stukken uit te stellen, maar het formaat van de fashion weeks blijft ongewijzigd.
De modeactualiteiten op Fashion Blog tonen aan dat deze spanning tussen de commerciële kalender en de klimatologische realiteit een van de meest gevolgde onderwerpen is door professionals in de sector dit seizoen.
Europese regelgeving over mode: vernietiging van onverkochte artikelen en fast fashion
Twee recente regelgeving kaders veranderen de situatie voor merken die in Europa opereren. De eerste betreft de verbod op de vernietiging van onverkochte textiel voor grote bedrijven in de Europese Unie. De regel stuurt onverkochte voorraden naar herverkoop, donatie, reparatie of hergebruik.
Het tweede kader is specifiek gericht op Frankrijk, dat maatregelen heeft aangenomen tegen “ultra-express mode”. Dit aspect kan de manier waarop bepaalde merken communiceren over hun collecties en deze op de Franse markt verkopen, veranderen.
| Regelgevingsmaatregel | Perimeter | Hoofdeffect |
|---|---|---|
| Verbod op de vernietiging van onverkochte textiel | Grote bedrijven van de EU | Verplichting tot herverkoop, donatie of hergebruik van voorraden |
| Regulering van ultra-express mode | Frankrijk | Wijziging van communicatie en commercialisering |
Deze beperkingen zijn niet onbeduidend. Ze raken direct het businessmodel van merken die werken met snelle rotaties van collecties. De productieoverschotten worden een regelgevend kostenpost, niet alleen een gemis aan inkomsten.
Textielreparatie: een stijgend gebruik maar weinig zichtbare merkdiensten
De studie Repair Culture in Fashion, gedeeld door Yahoo en uitgevoerd in het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en Italië, levert een genuanceerd beeld op. De reparatie van kleding neemt toe bij consumenten, maar de diensten die door merken worden aangeboden, blijven grotendeels onderbenut.
De dominante reflex blijft om beschadigde kleding aan een vriend, een lokale kleermaker toe te vertrouwen of zelf een reparatie te proberen. De reparatieaanbiedingen van sommige merken lijden aan een zichtbaarheidprobleem: klanten weten simpelweg niet dat ze bestaan.
- De meerderheid van de ondervraagde consumenten geeft de voorkeur aan een onafhankelijke kleermaker of persoonlijke reparatie boven merkdiensten
- Het gebrek aan communicatie rond deze aanbiedingen wordt geïdentificeerd als de belangrijkste belemmering voor hun adoptie
- Frankrijk is een van de markten waar huishoudelijke reparatie de meest voorkomende praktijk blijft
Voor de merken gaat het probleem verder dan marketing. Een reparatieservice aanbieden zonder deze toegankelijk te maken, komt neer op het afvinken van een RSE-vakje zonder echte impact op de gewoonten. De reparatie zichtbaar maken op het moment van aankoop zou waarschijnlijk meer effect hebben dan een programma dat verborgen is in een submenu van een website.
Herfst-wintertrends op de catwalk: wat zich vertaalt naar de garderobe
De trends die tijdens de herfst-winter modeshows zijn opgemerkt, zijn onderverdeeld in twee categorieën: die welke daadwerkelijk de straat op gaan en die welke blijven hangen als voorstellen van de catwalk. Het eerder genoemde klimaatfilter versterkt dit verschil.
De tussenseizoensstukken winnen terrein. De spijkerjack, korte jassen en lichte lagen passen beter bij de verlengde herfst dan gestructureerde jassen. De stukken die aan meerdere temperaturen kunnen worden aangepast, domineren de werkelijke verkopen.
Wat betreft kleuren en materialen hebben de Parijse modeshows de glanzende texturen en transparantie benadrukt. Maar op de grond blijven de herwerkte basics (denim, breiwerk, verkorte trenchcoats) de meest gezochte stukken.
- De spijkerjack fungeert als overgangsjas tussen zomer en herfst, open of dicht gedragen afhankelijk van de temperatuur
- Oversized truien worden later in het seizoen gedragen dan voorheen, vaak vanaf november
- Gestructureerde accessoires (harde tassen, brede riemen) completeren opzettelijk eenvoudige silhouetten
Het verschil tussen de stijl die op de catwalk wordt gepresenteerd en de stijl die op straat wordt aangenomen, is nog nooit zo duidelijk geweest. Consumenten filteren de voorstellen van merken aan de hand van een criterium dat centraal is geworden: de werkelijke draagbaarheid onder onvoorspelbare weersomstandigheden. De collecties die rekening houden met deze realiteit zijn degenen die de overtollige voorraden aan het einde van het seizoen vermijden, en zo de cirkel sluiten met de nieuwe regelgevende beperkingen op onverkochte artikelen.
